PINALAYAS AKO NG ASAWA KO DALA LAMANG ANG ISANG MALETA—KAYA INILABAS KO ANG SIKRETONG “BLACK CARD” NG YUMAO KONG AMA… AT ANG SUMUNOD NA NANGYARI AY NAGPAYANIG SA BUONG BANGKO!
Ako si Clara, 28 taong gulang. Sa loob ng limang taon, ibinigay ko ang buong buhay ko sa asawa kong si Troy. Pinag-aral ko siya, tinulungan ko siyang makapagsimula ng negosyo, at pinagsilbihan ko siya nang buong puso. Ngunit nang yumaman siya at maging isang sikat na businessman, bigla siyang nagbago.
Isang maulan na gabi, umuwi si Troy kasama ang kanyang batang kabit na si Stella. Walang kaabog-abog, itinapon ni Troy ang mga damit ko sa labas ng pinto.
“Umalis ka na rito, Clara. Wala kang naiambag sa tagumpay ko! Ang bahay na ito, ang mga sasakyan, lahat ng ito ay nakapangalan sa akin,” mayabang na sigaw ni Troy habang nakakapit sa braso niya ang nakangising si Stella. “Bibigyan kita ng limang minuto. Kumuha ka ng isang maleta at lumayas ka sa pamamahay ko!”
Wala akong nagawa kundi umiyak. Kinuha ko ang aking lumang maleta at isinilid ang iilang damit na kasya. Dahil sa sobrang pagmamadali, nalaglag mula sa ilalim ng aking bag ang isang lumang sobre.
Binuksan ko ito. Sa loob ay may isang mabigat, makapal, at malamig na mat black card. Walang numero, walang pangalan ng bangko. Ang tanging nakaukit dito ay isang gintong agila at isang microchip.
Ito ang huling habilin ng aking yumaong ama bago siya mamatay dahil sa sakit tatlong taon na ang nakalipas. Isang simpleng mekaniko lamang ang tingin ko sa aking ama noong nabubuhay pa siya. Bago siya nalagutan ng hininga, inilagay niya ito sa aking palad at sinabi: “Anak, gamitin mo lang ito sa oras na pakiramdam mo ay tinalikuran ka na ng mundo at wala na ang lahat sa iyo.”
Inakala kong isa lamang itong maliit na savings account na may laman na ilang libo. Ngunit dahil wala na akong mapupuntahan, napilitan akong sumubok.
ANG PAGYANIG SA LOOB NG BANGKO
Kinabukasan ng umaga, suot ang aking basa at lukot na damit, pumasok ako sa pinakamalaki at pinakasikat na bangko sa buong bansa—ang Aegis Global Bank.
Lumapit ako sa teller na nakatingin sa akin mula ulo hanggang paa nang may pandidiri. “Miss, sa labas po ang pila para sa mga ordinaryong transaksyon. Para lamang ito sa mga VIP clients,” mataray na sabi ng teller.
“Gusto ko lang pong i-check kung may laman pa ang card na ito,” mahinahon kong sagot sabay abot ng mabigat na black card.
Nangunot ang noo ng teller dahil hindi pamilyar sa kanya ang disenyo ng kard. Padabog niya itong kinuha at isinwipe sa kanyang makina.
TIIIT! TIIIT! TIIIT!
Biglang nagkulay pula ang buong screen ng computer ng teller. Ang mga ilaw sa itaas ng kanyang counter ay kumislap, at isang tahimik na alarma ang tumunog sa headset ng lahat ng guwardiya. Namutla ang teller na tila nakakita ng multo. Nanginginig ang kanyang mga kamay habang nakatingin sa monitor.
“M-Miss… s-sandali lang po…” nauutal na sabi niya.
Wala pang isang minuto, bumukas ang malaking pinto ng opisina sa likod. Patakbong lumabas ang Branch Manager, kasunod ang apat na armadong VIP security guards. Humangos ang Manager papunta sa akin, pinagpapawisan at nanginginig ang mga tuhod.
Sa gulat ng lahat ng tao sa bangko, yumuko ng 90-degrees ang Manager sa harapan ko.
“M-Miss Clara… Patawad po kung pinaghintay namin kayo sa labas! Matagal na po naming inaabangan ang pagdating ninyo. Dito po tayo sa Presidential Suite,” magalang at kinakabahang sabi ng Manager.
ANG NAKAKAGIMBAL NA KATOTOHANAN
Dinala nila ako sa pinakatagong kwarto ng bangko kung saan may sariling butler at mamahaling kape. Inilapag ng Manager ang isang makapal na dokumento sa harap ko.
“Miss Clara, ang card na hawak ninyo ay ang ‘Aegis Genesis Card’. Tatlo lamang po ang mayroon nito sa buong mundo,” paliwanag ng Manager. “Ang inyong ama na si Don Arturo ay hindi po isang simpleng mekaniko. Siya po ang tahimik na bilyonaryong nagtatag ng bangkong ito at may-ari ng pinakamalaking real estate conglomerate sa bansa.”
Hindi ako makapaniwala. Nanlaki ang mga mata ko. “H-Magkano ang laman ng card na ito?”
Ngumiti ang Manager. “Hindi po ito usapin kung magkano ang laman. Ang card na ito ay kumakatawan sa inyong ganap na pagmamay-ari sa 60% ng kabuuang yaman ng Aegis Group. Mula sa araw na ito, Miss Clara, kayo na po ang pinakamayamang babae sa bansa.”
Napahagulgol ako. Ang ama ko, na palaging nakangiti habang puno ng grasa ang mga kamay, ay palihim na iniwan sa akin ang isang imperyo para protektahan ako sa oras ng kagipitan.
ANG KARMA NG ASAWANG SAKIM
Makalipas ang isang linggo.
Bumalik si Troy at Stella sa Aegis Global Bank upang humingi ng 50 Milyong pisong business loan para sa bago nilang kumpanya. Ipinagmamalaki pa ni Troy sa mga empleyado na ipapasangla niya ang bahay na pinalayas niya sa akin bilang kolateral.
“Gusto kong makausap ang pinakamataas na tao rito! Ako ang pinakasikat na kliyente ninyo!” mayabang na sigaw ni Troy sa lobby.
“Sige po, Sir Troy. Hinihintay na po kayo ng aming bagong CEO,” sabi ng Manager.
Pagpasok nina Troy at Stella sa pinakamalaking opisina sa tuktok ng building, umikot ang malaking leather chair ng CEO.
Nalaglag ang panga ni Troy. Binitawan ni Stella ang kanyang mamahaling bag.
Nakatunghay sa kanila ay walang iba kundi ako—nakasuot ng isang limitadong designer suit, nakade-kwatro, at malamig na nakatingin sa kanila.
“C-Clara?! Anong ginagawa mo rito?! Magnanakaw ka ba?!” sigaw ni Troy, litong-lito at namumutla.
“Ako ang may-ari ng bangkong ito, Troy,” malamig kong sagot. Inihagis ko ang kanyang loan application sa sahig. “At bilang CEO, denied ang loan mo. Bukod pa roon, binili ko na rin ang kumpanya ng mga suppliers mo kaninang umaga. Wala na silang ibabagsak na produkto sa negosyo mo. Tapos ka na.”
Nanginig ang buong katawan ni Troy. Napagtanto niya na ang asawang itinapon niya nang parang basura ay ang mismong taong may hawak ngayon ng buong kinabukasan niya. Lumuhod siya sa harap ko, umiiyak at nagmamakaawang ibalik ko siya, habang si Stella ay mabilis na tumakbo palabas dahil alam niyang wala na siyang makukuha ritong pera.
“Guards,” tawag ko sa mikropono. “Ilabas niyo ang basurang ito sa building ko. At siguraduhin niyong may dala lang siyang isang maleta.”
ARAL NG KWENTO:
Huwag kailanman maging sakim at abusado sa taong nagpakita sa iyo ng kabutihan: Ang mundong ito ay bilog. Ang taong inapakan at minata mo ngayon ay maaaring siya mismong taong yuyukuran mo kinabukasan.
Ang tunay na yaman ay minsan nakatago sa pagiging simple: Hindi lahat ng nagmamarangya ay tunay na mayaman, at hindi lahat ng mukhang mahirap ay walang kakayahan.
Sana ay nagustuhan mo ang tindi ng plot twist at ang paghihiganti ni Clara!
